در بخش «نگاهی به زندگانی اورپید»:
• اورپید به ظاهر ترشرو و عبوس بود. ریشی بلند، چهرهای پر از خال، بدنی قوی و قامتی راست داشت و تمایلی به معاشرت با مردمان نشان نمیداد. کمحرف، کنارهگیر و تنها بود. به همین دلیل بر خلاف سوفکل تراژدینویس دیگر یونان، در بین مردم محبوبیتی نداشت و همیشه مورد شماتت و تمسخر و استهزا قرار میگرفت.
• نوشتهاند که از زنان متنفر بود. در حالی که او نیز مانند ایبسن، درامنویس بزرگ نروژی، همیشه از حقوق زنان جانبداری میکرد. اورپید معتقد بود که اگر به زنان آزادی داده شود تا در زندگی اجتماعی نفوذ مشروع خود را به کار برند، بیگمان وضع جامعه بهتر خواهد شد.
• اورپید از بیستوپنج سالگی به نوشتن نمایشنامه آغاز کرد. نود و دو نمایشنامه نوشت که نام هشتاد و دوتای آن باقی است و نوزده نمایشنامه کامل او اکنون در دست است. از این نوزده نمایشنامه، هفدهتای آن تراژدی است، یکی از آنها «الست» درامی تخیلی است که با خوشی و شادمانی غیرمنتظرهای پایان میگیرد و یکی دیگر «سیکلوپها»ست که شاید قبل از همهی نمایشنامههایش نوشته شده باشد. اصالت این نمایشنامه مورد تردید منتقدان است زیرا نمایشنامهای ضعیف و نازیباست.
• اورپید به ظاهر ترشرو و عبوس بود. ریشی بلند، چهرهای پر از خال، بدنی قوی و قامتی راست داشت و تمایلی به معاشرت با مردمان نشان نمیداد. کمحرف، کنارهگیر و تنها بود. به همین دلیل بر خلاف سوفکل تراژدینویس دیگر یونان، در بین مردم محبوبیتی نداشت و همیشه مورد شماتت و تمسخر و استهزا قرار میگرفت.
• نوشتهاند که از زنان متنفر بود. در حالی که او نیز مانند ایبسن، درامنویس بزرگ نروژی، همیشه از حقوق زنان جانبداری میکرد. اورپید معتقد بود که اگر به زنان آزادی داده شود تا در زندگی اجتماعی نفوذ مشروع خود را به کار برند، بیگمان وضع جامعه بهتر خواهد شد.
• اورپید از بیستوپنج سالگی به نوشتن نمایشنامه آغاز کرد. نود و دو نمایشنامه نوشت که نام هشتاد و دوتای آن باقی است و نوزده نمایشنامه کامل او اکنون در دست است. از این نوزده نمایشنامه، هفدهتای آن تراژدی است، یکی از آنها «الست» درامی تخیلی است که با خوشی و شادمانی غیرمنتظرهای پایان میگیرد و یکی دیگر «سیکلوپها»ست که شاید قبل از همهی نمایشنامههایش نوشته شده باشد. اصالت این نمایشنامه مورد تردید منتقدان است زیرا نمایشنامهای ضعیف و نازیباست.