نمایشنامه در پنج پرده تنظیم شده و در تک صحنهای آپارتمانی اجرا میشود. رادی برای موسیقی صحنهاش سراغ بتهوون رفته و «Für Elise» را برای جان دادن به لحظههای وهمگون گذشتهی مجلسی که یقینن با شخصیتش همذات پنداری میکرده، به کار میبرد. او به علاوه خوابهای طلایی را به شخصیت نوشین اضافه میکند تا ضمن تکامل شخصیتش با نشانهگذاریهایی از رنگ زرد، تقدس و از دست رفتن او را پررنگتر کند. در این نمایشنامه نوشین، رخساره و ناهید را باید به جمع آن دسته از زنان جهان رادی اضافه کرد که شخصیتهای درست و حسابشدهای دارند. زنانی که خط زندگی «مجلسی» را به امروز کشاندهاند و آن تنها باری که در برابر یکیشان ساز مخالف کوک کرده هزینههای سنگینی برایش به بار آورده است.
در این نمایش رادی میخواهد بیش از پیش مخاطبش را به مجلسی نزدیک کند. این گونه که او چند جا مستقیمن با تماشاگران صحبت میکند و آنها را خطاب قرار میدهد. طرحی که حس همذات پنداری مخاطب با مجلسی را افزایش میدهد.
در این نمایش رادی میخواهد بیش از پیش مخاطبش را به مجلسی نزدیک کند. این گونه که او چند جا مستقیمن با تماشاگران صحبت میکند و آنها را خطاب قرار میدهد. طرحی که حس همذات پنداری مخاطب با مجلسی را افزایش میدهد.