•
نمایشنامههای «صدای انسانی»، «والدین وحشتناک» و «ماشین
جهنمی» به طرز بیچون و چرایی موفقیتآمیز هستند. نمایشنامهی «صدای انسانی» یک
منولوگ چندپارهای نمونهوار و تاثیربرانگیز است و نمایشنامهی «والدین وحشتناک»
تابلویی جهنمی از یک خانوادهی کاملن متلاشی شده است و نمایشنامهی «ماشین جهنمی»
نیز همان «اودیپ شاه» است با تصاویری که نمیتوانیم بسیاری از آنها را از متن
سوقوکل تفکیک کنیم.
•
ژرژ: ایوون، مسموم شده.
لئو: (هاج و واج) چی گفتی؟
ژرژ: به خودش... انسولین تزریق کرده.
•
ایوون: لئو، این بچه کجا خوابیده؟ چرا تماس نمیگیره، فکر نمیکنه
دیوونه میشم؟ چرا... به من تلفن نمیزنه؟ تلفن زدن که کار سختی نیست...
لئو: بستگی داره. آدمهای ساده و بیدست و پایی مثل میشل،
اگه پای دروغ گفتن به میون بیاد، از تلفن زدن متنفر میشن.
ایوون: میک چرا باید دروغ بگه؟
لئو: از دو حال خارج نیست: یا جرئت به خونه اومدن نداره، یا
جرئت تلفن زدن و یا این که یه جای دیگه اونقدر به اون خوش میگذره، که به هیچکدوم
از این دو کار فکر نمیکنه. به هر حال چیزی رو پنهون میکنه.